80លានដុល្លា បាត់ទៅណា?

S
រឿងខ្លី ថ្ងៃ​មួយ​ ចោរ​បាន​ចូល​ប្លន់​ធនាគារ​មួយ នៅ​ឯក្រុង​​ក្វាង​ចូវ​ ប្រទេស​ចិន។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ចុះ​ប្រតិបត្តិការណ៍ ​ចោរ​ក៏​បាន​ស្រែក​សំឡុត​ទៅអ្នក​រាល់​គ្នា​ក្នុង​ធនាគារ៖​ «កុំ​កម្រើក!​ បើ​ស្រលាញ់​ជីវិត​ត្រូវ​តែ​ស្តាប់​តាម​ខ្ញុំ។​ លុយ​ជា​របស់​រដ្ឋ។ ​ឯ​ជីវិត​ជា​របស់​អ្នក។» អ្នក​រាល់​គ្នា​ក៏​ស្តាប់​តាម ដោយ​មិន​ហ៊ាន​កម្រើក​ងាក​ឆ្វេង​ងាក​ស្តាំ​ទៅ​ណា។ នេះ​គេ​ហៅ​ថា «ចូល​ស្ទឹង​ឲ្យ​តាម​បត់ ចូល​ស្រុក​ឲ្យ​តាម​ប្រទេស»។​ «នែ៎! នាង​ម្នាក់​នោះ! សូម​ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​ត្រឹម​ត្រូវ​តិច​មើល៍! ពួក​ខ្ញុំ​ចូល​មក​ប្លន់ មិន​មែន​មក​រំលោភ​នាង​ទេ!» មេ​ចោរ​ស្រែក ពេល​ដែល​ឃើញ​ស្រ្តី​ម្នាក់​ធ្វើ​ខ្លួន​ផ្តេក​ផ្តួល​ទៅ​លើ​តុ ទាំង​​កាយវិការ​អាស។​ ត្រង់​នេះគេ​ហៅ​ថា «ធ្វើ​ឬក​ឲ្យ​តាម​ជំនាញ​»។​ បន្ទាប់​ពី​ចប់​ប្រតិបត្តិការណ៍ ពួក​ចោរ​ក៏​ត្រឡប់​ទៅសេត​​វិមាន​របស់​ខ្លួន។ កូន​ចៅ​ដែល​កម្រិត​វប្បធម៌​ដល់​ទៅ​កម្រិត​បរិញ្ញាបត្រ​ជាន់​ខ្ពស់ បាន​បបួល​​មេ​របស់​ខ្លួន​ដែល​រៀន​បាន​ថ្នាក់​ទី​៦​ថា៖​ «តោះ​លោក​បង យើង​រាប់​លុយ! ខ្ញុំ​ចង់​ដឹង​ណាស់ ថា​លើក​នេះ​យើង​បាន​ប៉ុន្មាន?​» «យី​អា​ភ្លើ! លុយ​ច្រើន​ដល់​ម្លឹង ហ្អែង​ចង់​ឲ្យអញ​រាប់​​ដល់​កាល? តែ​តិច​ទៀត​ ទូរ​ទស្សន៍​ គេ​នឹង​ហ្នឹង​ចាក់​ផ្សាយ​ហើយ ថា​យើង​ប្លន់​ពី​ធនាគារប៉ុន្មាន​។ កុំ​ល្ងើ​ពេក!​» នេះ​គេ​ហៅ​ថា «បទ​ពិសោធន៍»។ សព្វ​ថ្ងៃនេះ​​ បទ​ពិសោធន៍​ វា​សំខាន់​ជាង​ទៅ​នឹង​សញ្ញា​ឃើញ​ទៅ​ទៀត។ បក​មក​ធនាគារ​វិញ​ម្តង។ បន្ទាប់​ពី​ចោរ​បាន​ចេញ​ផុត​ទៅ នាយក​គ្រប់​គ្រង​ធនាគារ​ក៏​បាន​បញ្ជា​ឲ្យ​កូន​ចៅ​​តេ​ទៅ​ប្តឹង​ប៉ូលីស។ ប៉ុន្តែ​កូន​ចៅ​ក៏​បាន​ផ្តល់​គំនិត​ថា៖ «កុំ​ទាន់​លោក! មុន​នឹង​រាយ​ការណ៍ យើង​គួរ​តែ​ដក​ទុក​១០លាន​ដុល្លា​ចេញថែម​ទៀត​​សិន ដោយ​បូក​​បន្ថែម​នឹង​៧០លាន​ដុល្លា​ដែល​យើង​កិបកេង​ពីមុន»។​ នេះ​គេ​ហៅ​ថា «ត្រី​ងៀត​​ឆ្លៀត​ពង​»។ សូម្បី​តែ​ជួបបញ្ហា​ដ៏​សែន​លំបាក​យ៉ាង​ណា​​ ក៏​នៅ​តែ​អាច​រក​ភាព​ចំណេញដល់​ខ្លួន​​បាន។​ «នេះ​ប្រសិន​បើ​ជាមាន​ចោរ​ចូល​មក​ប្លន់​រាល់​ខែ​ មិន​ដឹង​ជា​ល្អ​ប៉ុណ្ណា» កូន​ចៅ​ក៏​បាន​បន្ត។​ ត្រង់​នេះ​គេ​ហៅ​ថា «វិធី​រំដោះ​ទុក្ខ​​»។​ គ្មាន​សេចក្តី​សុខ​ណា ស្មើ​នឹង​សេចក្តី​សុខ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ឡើយ។​ បាន​ដោះ​ទុក្ខហើយ បើ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​ទើប​ចំឡែក។​ នៅ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់ ទូរទស្សន៍​ក៏​បាន​ចាក់ផ្សាយ៖​ លុយ​១០០លាន​ដុល្លា ត្រូវ​បាន​ប្លន់​ចេញពី​ធនាគារ។​ ចោរ​ក៏​រាប់​លុយ។ រាប់​ហើយ​រាប់​ទៀត ទោះ​រាប់​យ៉ាង​ណា​ក៏​មិនឃើញ​១០០លាន។ «យ៉ាហ៊ី! អញ​ប្លន់​ចង់​ងាប់​ចង់​រស់ បាន​តែ​២០លាន។ តែពួក​អាធនាគារ​អស់​នោះ អត់​ធ្វើ​ស្អី​ផង វា​បាន​៨០លាន​យ៉ាង​ស្រួល។ នេះ​បាន​ចំ​គេ​ថា អ្នក​រៀន​សូត្រ​ជ្រៅ​ជ្រះ​ ធ្វើ​ស្អីក៏​​ប្រសប់»។ នេះ​បាន​ចំ «ចំណេះជា​ទ្រព្យ» ទោះ​ជា​ធ្វើ​ស្អី​ ក៏​ប្រសប់​។​ នាយក​គ្រប់​គ្រង​ធនាគារ​ មុខ​ញញឹម​ញញែម។ តែ​ប៉ុណ្ណេះ លុយ​ដែល​គាត់​ចាញ់​ផ្សារ​ភាគ​ហ៊ុន​នោះ ត្រូវ​បាន​បង្វិល​បាន​ហើយ​ ដោយ​សារ​តែ​ចោរ​ចូល​ប្លន់​លើក​នេះ។​ ញញឹម​ខ្ចប់​ម៉ង់!​ នេះ​បាន​គេ​ហៅ​ថា «ត្រូវ​ចេះក្តោប​ក្តាប់​​​ឱកាស ទើប​គេ​ហៅ​ថា​អ្នក​ឆ្លាត​»​។​ និយាយ​ចឹង តើ​នរណា​ជា​ចោរ?​ នរណា​ជា​អ្នក​ត្រឹម​ត្រូវ​ទៅនៀក?​ ហាហាហា 😂 ប្រភពមិនច្បាស់លាស់ពី fb![received_1714373101959287.jpeg](https://serey.io/imageupload_data/37211a9e3dc491525ac095033edb43fabb683ad7)

Comments

wondercury
អគុណដែលបានរំលែកបន្តនូវរឿងនិទានកំប្លែង។