Moon like sunset

http://i64.tinypic.com/voy244.jpg ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់ដែលតែងរើសយកគ្រួសារ​ជាជំរើសដំបូងបំផុតរបស់ខ្ញុំ​​​ ខ្ញុំបានបែករស់ឆ្ងាយពីគ្រួសារមួយរយៈហើយក៏មក​ចំណាយពេល​រស់នៅ​ជាមួយគ្រួសារ​វិញព្រោះខ្ញុំមិនមានបងប្អូនច្រើន ខ្ញុំត្រូវមើលថែពួកគាត់។​​មូលហេតុមួយនេះ​គ្រួសារ​បាន​ក្លាយ​ជា​អ្វី​គ្រប់យ៉ាង​ដែល​ខ្ញុំ​មាន។ ប៉ុន្តែប៉ុន្មានឆ្នាំមុននេះខ្ញុំបានជួបរលកបក់បោកជាច្រើនខ្ញុំបាត់បង់ក្តីស្រមៃ បាត់បង់ក្តីសង្ឃឹមសំរាប់ជីវិត បាត់បង់ប្អូនជីដូនមួយច្រើននាក់ បាត់បង់អាគីជាទីស្រលាញ់ បាត់បង់បងស្រី បាត់បង់លោកយាយហើយមានរឿងជាច្រើនទៀតដែលចូលមកញាំញីជីវិតខ្ញុំ ខ្ញុំស្ទើរតែទប់ខ្លួនមិនជាប់ ស្ទើរតែមិនចង់ឈរលើលោកនេះព្រោះវាផ្ទួនគុណជា10សំរាប់ខ្ញុំ ។ ផ្ទះ​ដែល​ធំទូលាយ​ ប៉ុន្តែ​មនុស្សចេះ​តែតិច​ទៅ​ៗ​ មាន​ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​ត្រលប់​ទៅ​ដល់​​ផ្ទះ​ ចេះ​តែ​យល់​ថា​ផ្ទះ​ដូច​ជា​ងងឹតៗ​និង​ខ្វះ​អ្វី​ម្យ៉ាង។​ តាំង​ពី​តូច​មក​ខ្ញុំ​ជា​ក្មេង​ដែល​មាន​មនោសញ្ចេតនា​ច្រើន ចិត្តច្រើន។ ខ្ញុំចាំបានថាខ្ញុំរឹងណាស់ទោះខ្ញុំមានមនោសញ្ចេតនាច្រើនតែខ្ញុំបិុនទ្រាំឈឺខ្ញុំសុកចិត្តឈឺតែខ្ញុំមិនស្រក់ទឹកភ្នែកឡើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំបែរជាយំពេលឃើញអ្នកដ៏ទៃលំបាក។ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តរង់ចាំគេ ហើយក៏មិនចូលចិត្តអោយគេរង់ចាំខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំ​មិន​ប្រាថ្នាជូនដំនើរអ្នកណាម្នាក់ទេ ក៏​មិន​ចូល​ចិត្តការ​បែក​គ្នា​ដែរ ខ្ញុំ​ខ្លាច​ការបែក​បាក់ ព្រាត់​ប្រាស់ ចាកចេញ​ឆ្ងាយ​របស់មនុស្សជា​ទី​ស្រលាញ់ ប៉ុន្តែ​ទេវតា​ពិតជា​ចង់ឲ្យ​ខ្ញុំ​រៀន​មេរៀនមួយ​នេះ​ឲ្យចេះ ឲ្យចាំ ឲ្យ​រឹង​មាំ ដោយ​ការ​ដាក់​មេរៀន​ប្រធានបទ«បែក»​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ដោះស្រាយជា​បន្ត​បន្ទាប់​សម្រាប់​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុងក្រោយ​នេះ​។ ផ្លូវដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ដើរ​កាន់​តែ​ទូលាយ​ កាន់​តែធំ ព្រោះ​មនុស្សដែល​នៅរួម​ដំណើរ​ជាមួយ​​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​តិច… អំរែក​នៅ​លើ​ស្មា​ដែល​ធ្ងន់​ក៏​នៅ​តែ​មាន ប៉ាម៉ាក់និងម្តាយមីងកាន់តែចាស់ ពួកគាត់ត្រូវការម្ហូបអាហារនិងការមើលថែរាល់ថ្ងៃ​​​​។ពេលខ្លះខ្ញុំពិតជា​ខ្លាច​ ខ្លាច​ថា​ថ្ងៃស្អែក​នឹង​មាន​មនុស្សចាកចេញពីខ្ញុំម្តងមួយៗ ខ្ញុំនៅតែខ្លាចព្រោះ​​មិនទាន់​រៀន​​មេរៀន​«បែក» ចេះទេ ហើយក៏មិនចង់រៀនវាទៀតដែរ។ ខ្ញុំនៅតែ​ខ្លាចព្រោះ​មនុស្សល្អដែល​ចូល​មកជីវិត​របស់​ខ្ញុំកាន់​តែ​តិចជាងមនុស្សអាក្រក់ ហើយ​ចំនួន​មនុស្សល្អដែល​ទៅក៏កាន់​តែច្រើនគឺកន្លែងដែលឆ្ងាយៗ​។ to be continue ... ..