ប្រាសាទនគរបាជ័យលើកទឹកដីខេត្តកំពង់ចាម
ប្រាសាទនគរបាជ័យមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងទឹកដីខេត្តកំពង់ចាម ចម្ងាយប្រហែល២គ.ម ពីទីរួមខេត្តកំពង់ចាម ប្រាសាទនេះស្ថាបនាឡើងដោយព្រះមហាវីរក្ស័ត្រជ័យវរ្ម័នទី៧ នាសតវត្សទី១៣ តាមលំនាំរចនាបថបាយ័ននៅក្នុងបរិវេណប្រាសាទទាំងមូល មានសសរពេជ្រខ្ពស់ៗ ឈរទប់ទ្រផ្ដែរប្រាសាទយ៉ាងរឹងមាំ រីឯទ្វារទាំងបួនទិសរបស់ប្រាសាទវិញដែលអមដោយជញ្ជាំងទាំងឡាយក៏នៅភាពរឹងមាំល្អគ្មានការរង្គោះរង្គើឡើយទស្សនៈ វិស័យដើមនៃសំណង់ប្រាសាទនេះគឺឧទ្ទិសដល់ព្រះពុទ្ធសាសនា និងព្រហ្មញ្ញសាសនា រហូតមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្នប្រាសាទនេះគឺនៅរឹងមាំល្អណាស់សំរាប់ការទស្សនាកម្សាន្តហើយក៏បន្សល់ទុកនូវផ្ទាំងសិលាចារិក ក៏ដូចជារូបចម្លាក់នានាស្ថិតនៅក្នុងលំនាំដើមទាំងអស់ ចំណែកសំណង់ព្រះវិហារព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលស្ថាបនាក្រោយសម័យអង្គរនោះក៏ស្ថិតនៅល្អតាមលំនាំស្ថាបត្យកម្ម ដើមផងដែរ។
ប្រាសាទនគរបាជ័យជាប្រាសាទបុរាណមួយដែលបានសាងសង់ឡើងនៅ ចុងសតវត្សទី១២ ដោយព្រះជ័យវម៌នទេវទី៧ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយានប្រាសាទនេះបច្ចុប្បន្នបានបាត់បង់រូបរាងដើមស្ទើរតែទាំងស្រុង ប្រាសាទនេះមានទំហំប្រហែល ៥០០មx៥០០ម វាមានកំពែងបីជាន់ និងមានគោបុរៈគ្រប់ទិសធំទាំង ៤ បងប្អូន អាចចូលទៅលេងតាមគោបុរៈទិសខាងកើតនិងជើង រីឯទិសខាងត្បូងគឺបាក់បែកអស់ជាច្រើន ឯទិសខាងលិចវិញគឺទៅកាន់ភូមិអ្នកស្រុក កំពែងជាន់ទី១គឺបាក់បែកនិងស្រុតអស់ជាច្រើនកន្លែង ឯកំពែងជាន់ទី២និង៣នៅរក្សារូបរាងដើមបានល្មមធ្វើឲ្យយើងនៅចំណាំបាននៅក្នុងកំពែងជាន់ទី២មានស្រះទឹកតូចៗ ២ ដែលឥឡូវរាក់និងអាចរីងនៅពេលខាងមុខ តួប្រាសាទដែលស្ថិតនៅក្នុងកំពែងទី៣ ត្រូវបានកែប្រែឲ្យក្លាយជាចេតិយមួយដ៏ធំដែលលោកអ្នកអាចមើលឃើញនៅ នឹងរូបភាពខាងឆ្វេងដៃប្រាសាទនេះស្ថិតនៅក្នុងរចនាបទបាយ័ន ហើយបើទោះជាព្រះជ័យវម៌នទេវទី៧ គោរពពុទ្ធសាសនាមហាយាន ក៏គ្មានប្រាសាទណាសាងសង់កំពូលស្រួចដូចចេតិយបែបនេះដែរ ឯចេតិយនិងវិហារដែលនៅជាប់នឹងចេតិយនេះគឺសាងសង់នៅសម័យក្រោយទេ។
ប្រាសាទនេះមានរឿងព្រេងមួយដែលចាស់ៗបាននិយាយតគ្នាគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៏ ហើយមានចេតិយនិងតូបអ្នកតាសម្គាល់ជាភស្តុតាងទៀតផង រឿងនេះសង្ខេបដោយខ្លីគឺ មានពីរនាក់ប្តីប្រពន្ធមានកូនប្រុសមួយ ពេលយកទៅមុជទឹកនៅទន្លេមិនប្រយ័ត្នក៏របូតដៃធ្លាក់កូនចូលទៅក្នុង ទឹក ប៉ុន្តែស្រាប់តែមានត្រីធំមួយពាំយកទារកនោះទៅ ត្រីនោះត្រូវបានអ្នកនេសាទចិនម្នាក់ចាប់បានហើយយកទៅថ្វាយស្តេចព្រោះឃើញត្រីនោះធំចម្លែក ពេលវះពោះត្រីនោះក៏បែរជាឃើញទារកនោះនៅមានជីវិត ស្តេចចិនក៏យកទុកជាកូនចញ្ចឹមហើយបានដាក់ឈ្មោះឲ្យថាចៅព្រហ្ម ដ៏ពេលកុមារនោះធំឡើងមានតម្រេះខ្ពស់និងរូបសម្បត្តិល្អ ក៏សួរស្តេចពីប្រវត្តិដើមរបស់ខ្លួន លុះដឹងរឿងហេតុអស់ហើយក៏សុំឪពុកចិញ្ចឹមមកតាមរកឪពុកម្តាយបង្កើតនៅ ស្រុកខ្មែរវិញ លុះមកដល់ក៏ទៅសុំសំណាក់និងម្តាយបង្កើតខ្លួនយូរៗទៅដោយពុំបានដឹងថាខ្លួនរួមរស់ជាមួយម្តាយបង្កើត លុះក្រោយមកពេលដែលចៅព្រហ្មដឹងរឿងហេតុក៏ សំពះសុំខមាទោសពីម្តាយ ឯម្តាយក៏បង្គាប់ថាឲ្យធ្វើចេតិយមួយពេលម្តាយស្លាប់ ហើយឲ្យសង់ជារូបកូនសំពះចេតិយម្តាយពេលកូនស្លាប់ទៅដែរឲ្យបាន គ្រប់៥០០០ឆ្នាំ ទើបរួចពីកម្មពាវេរាទាំងនោះចៅព្រហ្មដោយមានចំនេះខ្ពង់ខ្ពស់ក៏បានឡើងធ្វើជាគ្រូអាចារ្យនៅ ភូមិស្រុកនោះទៅ ហើយបានបញ្ជារឲ្យសិស្សគណសាងសងតាមបញ្ជាររបស់ម្តាយលោកដល់ពេលលោកស្លាប់ទៅសិស្សគណក៏សាងសង់រូបលោកសំពះទៅកាន់ចេតិយនោះទៅ ហើយឈ្មោះលោកក៏បានត្រូវគេហៅថា តាព្រហ្មវិញរីឯម្តាយលោកគេហៅថាយាយពៅៗ រហូតដល់សព្វថ្ងៃ
នៅក្នុងកំពែងជាន់ទី២មានវិហារស៊ីម៉ង់មួយដែលគេហៅថា វិហារយាយពៅ ចំពោះវិហារតាព្រហ្មគឺស្ថិតនៅកំពែងជាន់ទីមួយមានលក្ខណៈតាមបែបចិនលាយនិងខ្មែរផងដែរចេតិយនៅក្នុងរូបនេះគឺជាតេចិយដែលអ្នកភូមិជឿថាជាចេតិយយាយពៅ
លក្ខណៈចម្លែកមួយទៀតនោះគឺ ក្នុងដីប្រាសាទនេះតែម្តងគឺមានវត្ត២ មួយគេហៅថាវត្តនគរបាជ័យក្រៅនៅភាគអាគ្នេយ៍ប្រាសាទ និងមួយទៀតគឺវត្តនគរបាជ័យក្នុងដែលនៅភាគពាយ័ព្យប្រាសាទ
0.000 SRY