ត្រូវចេះបែងចែកវ័យ​ នៃវដ្ដជីវិត​

S
sathya
អ្នកនឹងយល់​ ពីការចេះថ្លឹងថ្លែង​ បែងចែកពេលវេលាត្រឹម​​ ចេះថ្លឹងថ្លែង​ បំពេញការងារសមស្របទៅតាមកាលវេលា​នៃវ័យ​ ។ ការយល់ពីកាលបត់បែនន័យមនុស្សជាទូទៅមួយ​ ខ្ញុំនឹងលាតត្រដានតាមរយ:ការកត់ត្រាទុកក្នុងគម្ពីរត្រៃបីតកដែលបានទុកនូវរាល់របកគំហើញរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ ហើយពិតជាមានឥទ្ធិពលប្រាដកមិនសាបសូន្យឡើយ​ ដែលអ្នករាល់គ្នាក៏អាចគិតដឹង​ និងឃើញផ្ទាល់ភ្នែកពិតៗ​ និងបានភ្លក់គ្រប់ៗគ្នា​ គ្រាន់តែមិត្តៗ​ មិនបានចាប់អារម្មណ៍។ ដូច្នេះខ្ញុំសូមបកស្រាយការបែងចែកវ័យ​ ជាជំនួយដល់អ្នក​ ងាយលៃលកកាត្តព្វកិច្ច​ របស់ខ្លួនទៅតាមកាលវេលា​ នៃវដ្ដជីវិត​ ។ វ័យមានដប់ដំណាក់កាល​ ដែលបានកំណត់ចូលវ័យសកលធំៗ​ ចំនួន៣​ ។ ច្បាស់ជាងឿងឆ្ងល់ហើយដែលខ្ញុំ​បានបកស្រាយថា​ មានដល់ទៅ​ដប់វ័យ,​ ដូច្នេះខ្ញុំសូមសម្រាយតាមកំណត់ត្រាដូចខាងក្រោម​ : ![8504803B-2E85-4C6E-8105-F3D67408405C.jpeg](https://serey.io/imageupload_data/83da1951b9554f44fe0988338ee9406d3c239d61) ១/​ បឋមវ័យ​ ពីកើត​ដល់អាយុ​ ៣៣ឆ្នាំ​ ជាវ័យចំណង់គ្រប់យ៉ាងនៃវិញ្ញាណទាំង​ប្រាំ​ ហើយក៏ងាយទទួលយកចំនុចវិជ្ជមាន​ និងអវិជ្ជមាន​ ។ មាន​បួនដំណាក់កាលក្នុងវ័យនេះ​ : ដំណាក់កាលទី១​ មន្ទសក:​ ពីកើតដល់ជជន្មាដប់ឆ្នាំ វ័យខ្ចីគ្រប់យ៉ាង​ វ័យនេះឪពុកម្តាយត្រូវរៀនយល់ដឹងអំពីទេពកោសល្យកូនៗ​ ។ ដំណាក់កាលទី២​ ខិឌ្ឌាទសក:​ វ័យពី​ ១១​ ទៅ​ ២០​ វ័យងាយរងបំពុលដោយសង្គម​ ស្រី​ ស្រា​ ល្បែង​ ។ ដំណាក់កាលទី៣​ វណ្ណទសក:​ ពី២១​ ដល់​ ៣០​ ជាវ័យដែលពេញរូបពេញរៀង​ កាយ​ ព័ណសម្បុរស្រស់ថ្លាបំផុត​ ។ ដំណាក់កាលទី៤​ ពលទសក:​ ៣១​ ដល់​ ៤០​ ចន្លោះបឋមវ័យ​ និងមជ្ឈឹិមវ័យពេញកំលាំង​ ស្មារតី​ មានការគិតវែងឆ្ងាយ​ មានទំនួលខុសត្រូវ​ ។ ២/​ មជ្ឈិមវ័យ​ វ័យប្រឡូក​ និងបណ្តុះសាបព្រួសគំនិត​ បង្កើតចំណង់​ និងបំពេញបំណងប្រាថ្នា​ ។ មាន៤ដំណាក់កាល​ ឯដំណាក់កាលទី៤​ ពលទសក​ ដែលចាត់ចូលវ័យកណ្ដាលនេះដែរ​ ខ្ញុំបានរៀបរាប់ខាងលើរួចហើយ​ ។ វ័យនេះនៅចន្លោះអាយុ​ ៣៤​ ដល់​ ៦៧ឆ្នាំ​ ។ ដំណាក់កាលទី៥ បញ្ញាទសក​ :​ អាយុ​ ៤១​ ដល់​ ៥០​ ឆ្នាំ​ ។ ជាពេលវេលាសមប្រ សមប្រកបប្រើប្រាស់អស់​ ចេះបែងចែកគំនិត​ ស្មារតី​ ដើម្បីជីវិត​ និងក្រុមគ្រួសារ​ ក៏ដូចជាសង្គមដែលខ្លួនរស់នៅ​ ។ ដំណាក់កាលទី៦​ ហានិទសក​:​អាយុពី៥១​ ដល់​ ៦០ឆ្នាំ​​ អ្វីនៃមនុស្សដែលមាន​ ចាប់ផ្តើមថមថយ។ ដំណាក់កាលទី៧​ បញ្ហារទសក:​ ពី៦១​ ដល់​ ៧០ឆ្នាំ វ័យដែលប្រព័ន្ធ ការពាររៀងកាយធ្លាក់ចុះ​ អ្នកនឹងត្រូវការ​ របស់ជំនួយ។ ​ ៣/​ បច្ឆិមវ័យ​ វ័យថមថយ​ ក្នុងចន្លោះពី​ ៦៨​ ដល់​ ១០០​ ឆ្នាំ ចាត់ជាបួនដំណាក់កាល​ ដំណាក់កាលទី​ ៧​ ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ​ ។ ដំណាក់កាលទី៨​ វង្គទសក:​ ៧១​ ទៅ​ ៨០​ ឆ្នាំ​ ជាវ័យចាស់កោងខ្នង​ ។ ត្រូវការថែទាំឆ្អឹងអោយបានល្អ។ ដំណាក់កាលទី៩​ មោមូហទសក:​ ៨១​ ដល់​ ៩០ឆ្នាំ​ វ័យវង្វេង​ ភ្លេចភ្លាំង​ ។ ដំណាក់កាលទី១០​ សយនទសក:​ វ័យចុងក្រោយនៃជីវិត​ ដែលត្រូវរលត់នូវសង្ខាវិញ្ញាណ​ ។ បានយល់ច្បាស់ហើយ​ សូមអ្នកប្រើប្រាស់ជីវិតអោយបានស្រស់​ថ្លា​ ចេះរក្សាការពារអាយុជីវិតអោយនៅបានយូរជាមួយក្រុមគ្រួសារ​ មិនប្រមាថជីវិតអ្នកដទៃ។ សូមអរគុណចំពោះការអានរបស់មិត្តៗ​ និងផ្ដល់តម្លៃដល់អត្ថបទរបស់ខ្ញុំ​ ៕ ![21A32C55-097B-4324-9FD3-BA8DC150BEBA.jpeg](https://serey.io/imageupload_data/b7e039dd7437b9f7555796f67097f452be391c85)

Comments