ធ្លាប់ឆ្ងល់អត់ ហេតុអ្វីបានជាសិស្សរៀនខ្សោយបែរជាជោគជ័យក្នុងសង្គម ខណៈសិស្សពូកែច្រើនរស់នៅដោយលំបាក?

ថ្នាក់រៀនឆ្លុះបញ្ចាំងតែផ្នែកនៃសមត្ថភាពរបស់មនុស្សម្នាក់ៗប៉ុណ្ណោះ។ ដើម្បីទទួលបានជោគជ័យ យើងត្រូវការច្រើនជាងនេះ។ នៅពេលដែលនៅរៀននៅឡើយសម្រាប់សិស្សម្នាក់ៗ ចំណាត់ថ្នាក់ថ្នាក់គឺសំខាន់ខ្លាំងណាស់។ ឪពុកម្តាយជាច្រើនមានការរំពឹងទុកខ្ពស់ចំពោះសមិទ្ធិផល និងចំណាត់ថ្នាក់របស់កូនពួកគេ ខណៈពេលដែលពួកគេនៅរៀននៅឡើយ។ នៅពេលដែលកូនៗរបស់ពួកគេទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់ទាប ឪពុកម្តាយជាច្រើនបានស្តីបន្ទោស និងបង្ខំពួកគេឱ្យខិតខំរៀនសូត្រ។

លទ្ធផលសិក្សាល្អគឺជាអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាចង់បាន។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានកត្តាជាច្រើនទៀតដែលប៉ះពាល់ដល់ភាពជោគជ័យនាពេលអនាគត។ មនុស្សជាច្រើនមានកម្រិតមធ្យមនៅពេលទៅសាលា ប៉ុន្តែធំឡើងទទួលបានជោគជ័យខ្លាំងក្នុងអាជីពរបស់ខ្លួន។ ទន្ទឹមនឹងនេះ សិស្សល្អខ្លះមិនទទួលបានជោគជ័យក្នុងពេលអនាគតនោះទេ។ ហេតុអ្វីបានជាមានភាពផ្ទុយគ្នាបែបនេះ?

១.ចំណងជាមួយថ្នាក់

នៅក្នុងគំនិតរបស់មនុស្សជាច្រើន ចំណាត់ថ្នាក់គឺជាសញ្ញានៃភាពជោគជ័យ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយលេខគឺជាប្រធានបទប៉ុណ្ណោះ។ វាមិនត្រឹមតែអាស្រ័យទៅលើបរិមាណនៃចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏អាស្រ័យទៅលើកត្តាជាច្រើនទៀតផងដែរ ដូចជាគ្រូ និងអារម្មណ៍របស់សិស្ស។

សិស្សដែលរៀនមិនចេះច្រើនតែមិនជាប់នឹងពិន្ទុ មិនចាំបាច់ប្រើលេខនេះដើម្បីបញ្ជាក់ភាពជោគជ័យរបស់គេទេ។ ពួកគេមិនខ្វល់ពីការវាយតម្លៃរបស់អ្នកដែលនៅជុំវិញពួកគេទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្វីដែលមនុស្សទាំងនេះពិតជាយកចិត្តទុកដាក់គឺកម្រិតនៃការពេញចិត្តរបស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ។

២.សមត្ថភាពក្នុងការទទួលយកហានិភ័យ ការភ័យខ្លាចនៃការបរាជ័យ

ការធ្វើឱ្យមានចំណាប់អារម្មណ៍ល្អលើគ្រូគឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់សិស្សល្អ។ មនុស្សជាច្រើនតែងតែបង្ហាញពីការចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងសកម្មភាពរបស់សាលា ទោះបីជាពួកគេមិនចាប់អារម្មណ៍លើប្រធានបទណាមួយក៏ដោយ។ ការភ័យខ្លាចនៃការបរាជ័យគឺជាការភ័យខ្លាចមួយដែលសិស្សល្អជាច្រើនជួបប្រទះ។ ពេលខ្លះការភ័យខ្លាចបរាជ័យក៏ធ្វើឱ្យមនុស្សដែលមានស្នាដៃសិក្សាល្អ មិនហ៊ានប្រថុយ ទទួលយកហានិភ័យដើម្បីប្រជែងនឹងបញ្ហាថ្មី។ នោះអាចធ្វើឱ្យពួកគេបាត់បង់ឱកាសល្អៗក្នុងការអភិវឌ្ឍខ្លួននិងអាជីពនៅថ្ងៃអនាគត។

ទន្ទឹមនឹងនេះ សិស្សដែលមានបញ្ហាមិនចាំបាច់ព្យាយាមធ្វើឱ្យនរណាម្នាក់ចាប់អារម្មណ៍នោះទេ។ ទោះបីជានេះអាចបង្ហាញពីការមិនគោរពចំពោះគ្រូបង្រៀន និងធ្វើឱ្យឪពុកម្តាយឈឺក្បាលក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិនចាំបាច់ធ្វើរឿងដែលពួកគេមិនចង់ធ្វើដែរ។ សិស្សមួយក្រុមនេះច្រើនតែមានទស្សនៈរៀងខ្លួន ហើយមិនខ្លាចបរាជ័យ។ ពួកគេមានឆន្ទៈក្នុងការពិសោធន៍ ប្រថុយប្រថាន និងមិនខ្វល់ពីអ្វីដែលអ្នកដទៃគិតចំពោះពួកគេ។ នេះជំរុញការអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនឯង និងជួយពួកគេប្រមូលបទពិសោធន៍ច្រើន។

៣.របៀបសហការ និងស្វែងរកជំនួយ

សិស្សល្អមានទំនោរធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងតែម្នាក់ឯងដោយមិនចាំបាច់សុំជំនួយពីអ្នកដទៃដើម្បីបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ពួកគេ។ ពេលខ្លះ មោទនភាពរបស់ពួកគេខ្ពស់ពេក ធ្វើឱ្យពួកគេពិបាកទទួលយកការពិតថាពួកគេមិនល្អឥតខ្ចោះ មានរឿងដែលពួកគេធ្វើមិនល្អ ហើយពួកគេត្រូវរៀនពីអ្នកដទៃ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ សិស្សដែលរៀនមិនចេះដឹងពីពេលដែលពួកគេត្រូវការស្វែងរកជំនួយពីអ្នកដទៃ។ ជាការពិតណាស់នេះមិនមានន័យថាជាការពឹងផ្អែកទេ។ មនុស្សជោគជ័យនឹងដឹងពីរបៀបដោះស្រាយបញ្ហាដោយបត់បែនក្នុងស្ថានភាពជាក់លាក់។

ជំនាញសហប្រតិបត្តិការ និងការងារជាក្រុមមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់នៅក្នុងបរិយាកាសការងារនាពេលអនាគត។ លុះត្រាតែមានការសម្របសម្រួលល្អ និងដឹងពីរបៀបចែករំលែកការងារ ទើបក្រុមទទួលបានភាពជោគជ័យ។

៤.សមត្ថភាពក្នុងការរៀនជំនាញទន់

អ្នកចិត្តសាស្រ្តបានរកឃើញថា សិស្សល្អច្រើនតែមានភាពតានតឹងផ្លូវចិត្ត ហើយពិបាកក្នុងការស្វែងរកវិធីសម្រាក បញ្ហានេះអាចបន្តរហូតដល់ពេញវ័យ។ មនុស្សទាំងនេះងាយនឹងមានការថប់បារម្ភនៅពេលដែលពួកគេមិនបំពេញតាមការរំពឹងទុករបស់អ្នកដទៃ។ ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ ក្រុមសិស្សដែលរៀនមិនចេះ ដឹងពីរបៀបធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពផ្លូវចិត្តរបស់ពួកគេ និងយកឈ្នះលើភាពតានតឹងកាន់តែងាយស្រួល។

ការនិយាយនោះមិនមែនមានន័យថា បើរៀនបានល្អក្នុងសាលា អ្នកនឹងបរាជ័យក្នុងជីវិតយ៉ាងងាយ ឬ បើអ្នកជាសិស្សមិនល្អ អ្នកនឹងជោគជ័យនៅថ្ងៃអនាគតនោះទេ។ មនុស្សប្រភេទណាដែលអ្នកនឹងក្លាយជាមនុស្សនាពេលអនាគត និងថាតើអ្នកសម្រេចបានកម្រិតណា មិនត្រឹមតែផ្អែកលើសមិទ្ធិផលសិក្សាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងទាក់ទងនឹងកត្តាជាច្រើនទៀតដូចជា ការគិតប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត សមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួន សមត្ថភាពក្នុងការទទួលយកហានិភ័យ ការលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង ជំនាញសង្គម... មានតែអ្នកដែលរក្សាការគិតវិជ្ជមាន សកម្ម តស៊ូ និងខិតខំប្រឹងប្រែង ទើបអាចទទួលបានភាពជោគជ័យក្នុងជីវិត៕