ខ្ញុំបានឃើញពាក្យទាំងនេះជាភាសាអង់គ្លេស ខ្ញុំក៏បកជាភាសាខ្មែរ

 ខ្ញុំជឿជាក់ថាមានភាពស្រស់ស្អាតនិងការផ្សារភ្ជាប់គ្នារវាង "កម្រិតនៃភាពឆោតល្ងង់របស់អ្នក" និងកម្រិតនៃ "លទ្ធផលវិជ្ជមានដែលមិននឹកស្មានដល់ដោយអចេតនា" ។ តើវាកើតឡើងញឹកញាប់ប៉ុណ្ណាក្នុងអតីតកាលដែលអ្នកចង់ឱ្យរឿងទាំងនោះកើតឡើងតាមវិធីជាក់លាក់ហើយអ្នកគិតថាវាជារឿងអកុសលដែលវាមិនមាន។ ប៉ុន្ដែជាច្រើនឆ្នាំក្រោយមកលទ្ធផលអវិជ្ជមានទាំងនេះបានប្រែទៅជាអ្វីដែលល្អបំផុតដែលអាចកើតឡើងចំពោះអ្នក។ ភាពឆោតល្ងង់គឺដូចជាការដែលព្រះបានដាំសេចក្ដីពិតដែលមិនអាចប្រកែកបាននៅក្នុងខ្លួនអ្នក។ ថាមនុស្សមិនល្អឥតខ្ចោះទេ។ ថាអ្នកអាចទៅនឹងកំហុសឆ្គងហើយនឹងមិនដឹងអ្វីគ្រប់យ៉ាង។ រឿងតែមួយគត់ដែលអ្នកអាចធ្វើបានគឺត្រូវបន្ទាបខ្លួននិងកែលម្អខ្លួនអ្នក។ ហេតុនេះហើយអាកប្បកិរិយាដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់។ តាមរយៈភាពឆោតល្ងង់ទាំងនេះវាគឺជាអាកប្បកិរិយាដែលនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នក។ វាជាគុណតម្លៃទាំងនេះដែលត្រូវបានគ្របសង្កត់លើអាកប្បកិរិយាដែលមនុស្សគួរវិនិច្ឆ័យអ្នក។ នេះគឺជាភាពខុសគ្នារវាងមនុស្សល្អនិងមនុស្សដែលមានតម្លៃទាបបំផុតដែលទទួលរងរោគសញ្ញាជីវិតមានតម្លៃទាប។ ទីពីរមិនខ្វល់អំពីអ្វីដែលត្រូវនិងខុសនោះទេ។ កុំឱ្យតម្លៃទៅលើការពិតហើយជារឿយៗស្តាប់តែអ្វីដែលពួកគេលឺពីអ្នកដទៃឬអាចឃើញលទ្ធផលផ្ទាល់តែប៉ុណ្ណោះ។ មិនអាចគិតបាននៅក្នុងន័យនៃចេតនា, វាប្រហែលនិងតម្លៃ។ មិនអាចដាក់ទាំងនេះនៅក្នុងទិដ្ឋភាពជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក។ តម្លៃទាបមានន័យថាព្រលឹងរាក់។ ប្រសិនបើតម្លៃបង្ហាញថាអ្នកជានរណានោះតើមិនមែនជាមនុស្សដែលមានតំលៃទាបដូចមនុស្សដែលគ្មានតំលៃនោះទេឬអី?