👦 រឿងនិទាន 🌾

🐘ដំរីក្បាលបី កណ្តឹងសាមពាន់ មាន់ស ក🐘 ( ភាគទី២ ) http://i66.tinypic.com/14uazqt.png http://i65.tinypic.com/35c4ei1.png ស្តេចពាល នឹកស្ងើចសរសើរថា៖ “កុមារនេះ មានបុណ្យបារមីអស្ចារ្យមែន!។» តែព្រះទ័យ ច្រណែន នៅតែមាន ៖ -យើងមិនលេបពាក្យសន្យាទេ ថានឹងលើករាជបុត្រី ហើយអភិសេកអោយ ឯង សោយរាជ្យ។ ក៍ប៉ុន្តែ រឿងតាមរកដំរីក្បាលបី កណ្តឹងសាមពាន់ មាន់សកនោះ ឯងធ្វើពុំ ទាន់បានសំរេចនៅឡើយទេ។ឯងនៅតែមានទោស។ ដូចនេះអញ លើកតំកើងអ្នកទោស អោយសោយរាជ្យ ធ្វើជាស្ដេចផែនដីពុំបានឡើយ។ កុមារតប៖ -ទូលបង្គំ ឥតចង់ធ្វើជាស្ដេចទេ។ទូលបង្គំ ចង់បានតែប្អូនខ្ញុំមកវិញតែប៉ុន នោះ។ -រឿងឯងឥតចង់ធ្វើស្ដេច មិនពិបាកទេ។បើឯង សំរេចលក្ខខណ្ឌមួយនេះបាន ចូរឯងមកយកប្អូនឯងចុះ។ មានបន្ទូលដល់ត្រឹមនេះ ស្ដេចពាល និងបរិវា យាត្រាត្រលប់ទៅព្រះបរមរាជវាំង វិញ។ ចៅសុទ្ធ នៅក្នុងព្រៃតែម្នាក់ឯងកំសត់ខ្លួនខ្លាំងក៏ឡើងទៅអង្គុយលើកំពូលភ្នំខ្ពស់មើល ទៅឆ្ងាយក៏គិតថា៖ -ទឹកដីស្ដេចពាល មានវិសាលភាពធំធេងណាស់ អញដើរយូរណាស់មក ហើយ នៅតែចេញមិនផុតពីរាជសីមានេះសោះ។ តើដំរីក្បាលបី សេរីមង្គល ស្ថិតនៅក្នុង នគរណា?” ចៅសុទ្ធ សំរេចចិត្តនិរទេសខ្លួនឯង យកព្រៃជាលំនៅ យកផ្លែឈើ មើមឈើជា អាហារ ហើយយកសត្វម្រឹគីម្រឹគាជាមិត្តសំលាញ់។ វា ដើរតាមវ៉ូងដំរី ក្នុងព្រៃជ្រៅ ស្គាល់ រដូវ ដីរីចុះក្នុងទៅនៅព្រៃរនាម ព្រៃលិចទឹក ស្គាល់បឹងជាច្រើន ជាពិសេសបានស្គាល់ក្រុម ញាតិពូជពង្សវ៉ូងដំរីផ្សេងៗស្ទើរគ្រប់ទីសទី ប៉ុន្តែមិនដែលប្រទះដំរីណាមានក្បាលបីដូចរូប គំនូររបស់ខ្លួនសោះ។ចូលដល់ដើមឆ្នាំទី៧នៃកិច្ចសន្យាជាមួយស្ដេច ចៅសុទ្ធ មានកង្វល់ ក្រៃលែង។ខ្លួនវា ប្រដូចទៅនឹងមនុស្សព្រៃក្នុងវ័យកំលោះ។សំលៀកបំពាក់កាលនៅពីតូច រហែកអស់។វា ស្លៀកពាក់ស្បែកខ្លាមើលទៅសង្ហាណាស់។វាលោត!វាផ្លោះ!វាយោលខ្លួន ដូចសត្វទោចរហ័សដូចព្រួញ។ ព្រឹកមួយ មានមេដំរីមួយក្បាល រកស៊ីឆ្ងាយដាច់ពីវ៉ូង សសៀរចូលមកជិតចៅសុទ្ធ ហើយបន្ទន់ខ្លួនយ៉ាងទាប ត្រកងដងខ្លួនយុវជនពនេចរនេះ ដាក់ពីលើក្បាលវា ហើយចាក ចេញទៅ។ ធ្វើដំនើរ លើផ្លូវព្រៃ អស់រយៈពេលមួយ ខែ ទើបមេដំរី ដាក់បុរស ចុះនៅលើឆ្នេរ សមុទ្រ ។ ពេលនោះ មានសត្វឥន្រ្ទីមួយធំ ឆាបពស់ លុះក្រលេកឃើញមនុស្ស ចង្អុលវា នឹងចុង កាំបិត វាក៏ភ័យភិត ទំលាក់ចំណីលើឆ្នេរខ្សាច់មហាសាគរ។ជនពនេចរ ក៏ចូលទៅ ជិត ពស់នោះក៏រួញខ្លួនក្លាយជាស្ត្រីម្នាក់ល្វតល្វន់សមសោភា ហើយវាចាជាសំនួរឡើងថា ៖ -អ្នកប្រុសពិត ជាឃាតក សំលាប់យក្យភ្នែកមួយមែនទេ!? យុវជនភាន់ភាំង៖ -ម្ដេចក៏នាងដឹង? -ខ្ញុំដឹង ដោយសារស្គាល់កូនកាំបិតទិព្វនៅនឹងចង្កេះ។ ឥឡូវ អ្នកប្រុស តាម ខ្ញុំមក ។ យុវបុរស តាមស្រីនោះ ចុះទៅក្នុងសមុទ្រ។លុះទឹកលិចដល់ចុងច្រមុះក៏ស្ទុះឡើង គោកវិញ។នាងអ្នកនាំផ្លូវ សើចស្ញាញចេញធ្មេញសស្គុះប្រាប់ថា ៖ -អ្នកប្រុស មានរបស់ទិព្វ ជាប់នឹងខ្លួន គ្មានលំបាកអ្វីទេ ។ ថាហើយ នាងក៏ដឹកដៃយុវបុរស ជ្រមុជខ្លួនចុះទៅក្នុងទឹកជ្រៅ ហើយហែលតាម ចន្លោះផ្កាថ្ម យូរបន្តិចទៅ ទើបបានមកដល់ដែនភុជង្គនាគ ដែលស្ថាននោះប្លែកគ្នានឹងស្ថាន មនុស្សលោក ដោយគ្រាន់តែយកទឹកធ្វើជាមេឃប៉ុននោះ។ -តើនាង ធ្លាប់លឺគេនិយាយអំពីដំរីក្បាលបីកណ្តឹងសាមពាន់មាន់ស.ករឺទេ? នាងនោះ ញញឹមជំនួសចំលើយ ហើយនាំប្រាណមាណពយើងមកដល់ ទីឃុំឃាំង មួយទើបវាចាថា៖ -ខ្ញុំ ជួយអ្នកប្រុសបានតែត្រឹមនេះទេ។ប៉ុន្តែ ការងារអ្នកប្រុស នៅវែងឆ្ងាយ ណាស់។សូមអ្នកប្រុស ប្រគល់កាំបិតតូចនេះ ប្ដូរនឹងមធ្យោបាយរបស់ខ្ញុំ ហើយចូលទៅ សំងំក្នុងកន្លែងឃុំខ្ឡួននេះសិនទៅ។ មាណព ធ្វើតាមបង្គាប់ ហើយអង្គុយផ្អែកនឹងជញ្ជាំងថ្ម ភ្នែកសំលឹងចំរឹងទ្វារដែក។ នាងពស់ ចាក់សោទ្វាររួច ស្រេច លេចសេនាយក្សពីរនាក់ភ្នែកធំក្រលោតចេញមក ឈរ យាមប្រចាំការ។ -“ឱអញអើយ ពុំគួរណាឡើយមកចាញ់បោក នាងនាគនោះសោះ។ កំពុងតែបន្ទោសខ្លួនឯង ស្រាប់តែលឺសំឡេងស្រីមួយក្រុមបណ្តើរគ្នាចូលមក។ -លឺថាកំលោះ ស្ថានកណ្តាលនោះ សង្ហាណាស់ព្រះនាង។ យក្សយាមទ្វារគុក បន្ទន់ខ្លួន គោរពម្ចាស់ស្រី ហើយថយចេញពីទីនោះ។ឯ កំលោះ នឹកអស់សង្ឃឹម ក៏បែរមុខផ្ទប់នឹង ជញ្ជាំងថ្ម។ ទ្វារគុករបើកឡើង ។ពួកភីលៀង អមដំណើររាជធីតា ចូលមក។ -នែបុរស! តើអ្នកដឹងទេថា នរណាយាងមកទីនេះ?ម្តេចក៍មិនឆាប់លុតជង្គង់ ចុះ? បុរស ធ្វើតាមបញ្ជាដោយខ្ជិលបំផុត។រាជធីតាពោល៖ -“យើងលឺថា ឯងមានបំណងតាមរកដំរីក្បាលបីកណ្តឹងសាមពាន់មាន់ស ក យកទៅដូរដោះ ប្អូនអ្នកឯងមែនទេ? យុវបុរស បើកភ្នែកធំៗ ងើយសំលឹងរាជធីតាដោយឆ្ងល់៖ -មែន! -អ្នកឯង ស្រលាញ់ប្អូនអ្នកឯងខ្លាំងណាស់។ យ៉ាងណាមិញយក្សភ្នែកមួយ ក៍ស្រលាញ់យើងដូចគ្នាដែរ។យើង បានកាន់ទុក្ខសោកសង្រេងប្រាំពីរឆ្នាំហើយ។តើអ្នកឯង ដឹងថាយើងឈឺចាប់ប៉ុនណាទេ? រាជធីតា ស្រក់ទឹកនេត្រតក់ៗកាត់ផែនថ្ពាល់។ព្រះនាង ដកកាំបិតដែលលាក់ទុកមក បង្ហាញឡើង៖ -អ្នកឯង ប្រហារជីវិតម្ចាស់បងយើងដោយកាំបិតនេះ ។យើងក៏ត្រូវប្រហារ ជីវិតអ្នកឯងដោយប្រើកាំបិតនេះវិញដែរ ។ ពោលចប់រាជធីតា លើកកាំបិតឡើង ។ស្រាប់តែមានភីលៀងម្នាក់ទូលជំទាស់៖ -ព្រះនាង! អ្នកទោសនេះត្រូវប្រហារជីវិតជាសាធារណៈ។សូមព្រះនាងទប់ ព្រះទ័យសិនចុះ។ http://i66.tinypic.com/30ubsrr.png សូមរង់ចាំភាគបន្ត